องค์พระพุทธรูปอานาปานะ (anapana) คือบทสนทนาระหว่าง “ศิลปะ” กับ “สติ” ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นในรูปทรงอันสงบเรียบ ไม่ใช่เพื่อความวิจิตรตระการตา หากเพื่อพาผู้มองย้อนกลับเข้าสู่ภายใน สู่จังหวะที่เรียบง่ายที่สุดของชีวิต คือ ลมหายใจเข้าและออกความงามขององค์พระมิได้อยู่ที่รายละเอียดอันซับซ้อน หากแต่อยู่ที่ “การลดทอน” ทุกสิ่งที่เกินจำเป็น จนเหลือเพียงแก่นแท้ของการภาวนา รูปทรงที่นิ่ง สัดส่วนที่สมดุล และพื้นผิวที่สงบ ล้วนทำหน้าที่เสมือนกระจกสะท้อนใจ ชวนให้ผู้พบเห็นกลับมาอยู่กับปัจจุบันขณะอย่างอ่อนโยน. ในบริบทของมรดกทางวัฒนธรรมไทย องค์พระอานาปานะเป็นการตีความใหม่ที่ยังคงเคารพรากเหง้าแห่งพุทธศิลป์ แต่เลือกสื่อสารด้วยภาษาร่วมสมัย เปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อมโยงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เข้ากับชีวิตของผู้คนในยุคปัจจุบัน เรียบง่าย ตรงไปตรงมา แต่ลึกซึ้งด้วยความหมาย.